Ήμουν εξαντλημένη.

Κουρασμένη χωρίς τέλος.

Ο ύπνος είχε γίνει εμμονή.

Δεν μπορούσα να λειτουργήσω στη δουλειά, δεν μπορούσα να λειτουργήσω πουθενά.

Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν αν ή πότε θα κοιμηθεί.

Άρχισα να νιώθω αρνητικά συναισθήματα προς το ίδιο μου το παιδί.

Ένιωθα πως δεν είμαι καλή μαμά, καλή σύζυγος, καλή φίλη 

δεν ήμουν ο καλός εαυτός μου.

Κάθε. Μέρα. Ήταν. Δύσκολη.

Και τότε είπα:

Φτάνει πια.

Η κόρη μου αξίζει να κοιμηθεί.

Κι εγώ αξίζω να κοιμηθώ.

Θέλω να καταλάβω τι συμβαίνει και να το λύσω.

(Σας το είπα… είμαι άνθρωπος που λύνει προβλήματα!)

Ξεκίνησα τις σπουδές μου με χαμηλές προσδοκίες.

Πίστευα ότι οι σύμβουλοι ύπνου «αφήνουν τα μωρά να κλαίνε μέχρι να αποκοιμηθούν».

Και τότε ήρθε η έκπληξη.

Ανακάλυψα πως ο ύπνος δεν είναι έμφυτη ικανότητα είναι δεξιότητα.

Ένα αναπτυξιακό ορόσημο που τα μωρά μαθαίνουν με τη δική μας καθοδήγηση.

Και πως πολλές φορές, όσο κι αν δεν το θέλουμε, στέλνουμε αντιφατικά μηνύματα.

Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικά είναι:

το περιβάλλον

η ρουτίνα

η διατροφή

η υγιεινή ύπνου

τα συναισθηματικά σήματα

η συνέπεια

Τα έμαθα όλα με τον δύσκολο τρόπο.

Αλλά τελικά κατάφερα να βοηθήσω την κόρη μου να κοιμάται 11–12 ώρες συνεχόμενα.

Δεν ήταν εύκολο, αλλά εκείνη τη μέρα έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου:

Κάθε οικογένεια αξίζει να είναι ξεκούραστη.

Κάθε μαμά αξίζει να αισθάνεται ξανά ο εαυτός της.

Κάθε παιδί αξίζει να κοιμάται καλά.

Κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου. Σε περιμένω να συμπορευτούμε!

Ηλιάνα